|
|
|
De loor de Santa Maria. Gabriel, quando disse: «Maria, Deus é tigo.» |
|
|
Muito foi noss' amigo
aa Virgen bêeita, en ela nossa carne |
u diss': «Ave Maria»
e que Deus prenderia con que pois britaria |
|
o inferno antigo.
Muito foi noss' amigo... |
|
|
E nunca nos podia
mostrar que quand' adusse que Deus ome seria |
ja mayor amizade
mandado, con verdade, pola grand' omildade |
|
que ouv' a Virgen sigo.
Muito foi noss' amigo... |
|
|
Quen viu nunc' amizade
en dizer tal mandado eno corpo da Virgen |
que esta semellasse
per que Deus s'ensserrasse e que nos amparasse |
|
do mortal êemigo?
Muito foi noss' amigo... |
|
|
E esto non fezera
a bondade da Virgen, quanto nos prometera, |
Deus, sse ante non visse
que per ela comprisse segund' el ante disse; |
|
gran verdade vos digo.
Muito foi noss' amigo... |
|
|
E Gabriel por esto
amar e onrrar muito este troux' o mandado |
o angeo devemos
ca per que nos salvemos e por que sol non demos |
|
pelo demo un figo.
Muito foi noss' amigo... |
|