Virgen Madre groriosa,
de Deus filla e esposa,
santa, nobre, preciosa,
quen te loar saberia
        ou podía?
Ca Deus que é lum' e dia, 
segund' a nossa natura 
non viramos sa figura 
senon por ti, que fust' alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva dos alvores, 
que faze-los peccadores 
que velan os seus errores 
e connoscan sa folia, 
       que desvia 
d'aver om' o que devia, 
que perdeu por sa loucura 
Eva, que tu, Virgen pura, 
cobraste porque es alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva dos mesqýos, 
que non erren os camýos, 
a grandes, a pequenýos 
ca tu lles rnostras a via 
       per que ya 
o teu Fillo todavia, 
que nos sacou da escura 
carreira maa e dura 
per ti que es nossa alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva dos culpados, 
que cegos por seus pecados 
eran; mais alumeados 
son per ti, Santa Maria. 
       Quen diria, 
nen quen osmar poderia 
teu ben e ta gran mesura? 
Ca sempre en ty atura 
Deus a luz ond' es tu alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva per que visto 
foi o Sol, que éste Cristo, 
que o mund' ouve conquisto 
e sacado du jazia 
       e jaria, 
e de que non sairya 
mais Deus por ti da altura 
quis de ti, sa creatura, 
nacer, e fez de ti alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva dos que creen 
e lume dos que non veen 
a Deus, e que por mal têen 
o ben per sa bavequia 
       d'eresia, 
que é maa ousadia, 
e Deus non á destes cura; 
mais pela ta gran cordura 
lles dás lume come alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva que pareces 
ante Deus e escrareces 
os ceos, e que mereces 
d'averes sa conpania. 
       E querria- 
t' eu ver con el, ca seria 
quito de maa ventura 
e metudo na folgura 
u es con Deus, u es alva. 
Virgen Madre groriosa...