|Alcazar: Grupo de la SCA en España|
| Mapa ·  Foro ·  Enlaces  ·  Noticias  ·  De qué va ésto  ·  Contactar |
| Recreación ·  Medioevo ·  Roma   |   Scapha Solis ·  Sine Nomine  ·  English   |

Al índice de las cantigas


  76079100140158159160189
200201207210216 -250294
322327330 –  340352


7
Esta é como Santa Maria livrou a abadessa prenne, 
que adormecera ant' o seu altar chorando. 
 
Santa Maria amar
devemos muit' e rogar
que a ssa graça ponna
sobre nos, por que errar
non nos faça, nen pecar,
o demo sen vergonna.


Porende vos contarey 
dun miragre que achei 
que por hûa badessa 
fez a Madre do gran Rei, 
ca, per com' eu apres' ei, 
era-xe sua essa. 
Mas o demo enartar- 
a foi, por que emprennar- 
s' ouve dun de Bolonna, 
ome que de recadar 
avia e de guardar 
seu feit' e sa besonna. 
Santa Maria amar...

As monjas, pois entender 
foron esto e saber 
ouveron gran lediça; 
ca, porque lles non sofrer 
queria de mal fazer, 
avian-lle mayça. 
E fórona acusar 
ao Bispo do logar, 
e el ben de Colonna 
chegou y; e pois chamar- 
a fez, vêo sen vagar, 
leda e mui risonna. 
Santa Maria amar...

 
 
 
 
 

O Bispo lle diss' assi: 
«Donna, per quant' aprendi, 
mui mal vossa fazenda 
fezestes; e vin aquí 
por esto, que ante mi 
façades end' amenda.» 
Mas a dona sen tardar 
a Madre de Deus rogar foi; 
e, come quen sonna, 
Santa Maria tirar- 
lle fez o fill' e criar- 
lo mandou en Sanssonna. 
Santa Maria amar...

Pois s' a dona espertou 
e se guarida achou, 
log' ant' o Bispo vêo; 
e el muito a catou 
e desnua-la matidou; 
e pois lle vyu o sêo, 
começou Deus a loar 
e as donas a brasmar, 
que eran d'ordin d'Onna, 
dizendo: «Se Deus m'anpar, 
por salva poss' esta dar, 
que non sei que ll'aponna.» 
Santa Maria amar...

 
 
60 
Esta é de loor de Santa Maria, do departimento que á entre Av' e Eva. 
 
Entre Av' e Eva
gran decartiment' á.

Ca Eva nos tolleu 
o Parays' e Deus, 
Ave nos y meteu; 
porend', amigos meus: 
Entre Av' e Eva ...

Eva nos foi deitar 
do dem' en sa prijon, 
e Ave en sacar; 
e por esta razon: 
Entre Av' e Eva ...

  Eva nos fez perder 
amor de Deus e ben, 
e pois Ave aver 
no-lo fez; e poren: 
Entre Av' e Eva ...

Eva nos ensserrou 
os çeos sen chave, 
e Maria britou 
as portas per Ave. 
Entre Av' e Eva ...

 
 
79 
Como Santa Maria tornou a menîa que era garrida,
corda, e levó-a sigo a Parayso.
 
Ay, Santa Maria,
quem 'se per vos guya
quit' é de folia
e senpre faz ben.

Porend' un miragre vos direi fremoso 
que fezo a Madre do Rey grorioso, 
e de o oyr seer-vos-á saboroso, 
e prazer-mi-á en. 
Ay, Santa Maria...

Aquesto foi feito por hûa menynna 
que chamavan Musa, que mui fremosinna 
era e aposta, mas garridefinna 
e de pouco sen. 
Ay, Santa Maria...

E esto fazendo, a mui Groriosa 
pareçeu-lle en sonnos, sobejo fremosa, 
con muitas meninnas de maravillosa 
beldad'; e poren 
Ay, Santa Maria...

Quisera-se Musa ir con elas logo. 
Mas Santa Maria lle dis[s]': «Eu te rogo 
que, sse mig' ir queres, leixes ris' e jogo, 
orgull' e desden. 
Ay, Santa Maria...

E se esto fazes, d' oj' a trinta dias 
serás comigo entr' estas conpannias 
de moças que vees, que non son sandias, 
ca lles non conven.» 
Ay, Santa Maria...

Atant' ouve Musa sabor das conpannas 
que en vision vira, que leixou sas mannas 
e fillou log' outras, daquelas estrannas, 
e non quis al ren. 
Ay, Santa Maria...

O padre e a madre, quan d' aquesto viron, 
preguntaron Musa; e poys que ll' oyron 
contar o que vira, merçee pediron 
à que nos manten. 
Ay, Santa Maria...

A vint' e seis dias tal fever aguda 
fillou log' a Musa, que jouve tenduda; 
e Santa Maria ll' ouv' apareçuda, 
que lle disse: «Ven, 
Ay, Santa Maria...

Ven pora mi toste.» Respos-lle: «De grado.» 
E quando o prazo dos dias chegado 
foi, seu espirito ouve Deus levado 
u dos outros ten 
Ay, Santa Maria...

Santos. E poren seja de nos rogado 
que eno juyzo, u verrá irado, 
que nos ache sen erro e sen pecado; 
e dized': «amen. » 
Ay, Santa Maria...

 
 
100 
Esta é de loor. 
 
Santa Maria,
Strela do dia,
mostra-nos via
pera Deus e nos guia.

 Ca veer faze-los errados 
que perder foran per pecados 
entender de que mui culpados 
son; mais per ti son perdõados 
da ousadia 
que lles fazia 
fazer folia 
mais que non deveria. 
Santa Maria...

 
Amostrar-nos deves carreira 
por gãar en toda maneira 
a sen par luz e verdadeira 
que tu dar-nos podes senlleira; 
ca Deus a ti a 
outorgaria 
e a querría 
por ti dar e daria. 
Santa Maria...

 Guiar ben nos pod' o teu siso 
mais ca ren pera Parayso 
u Deus ten senpre goy' e riso 
pora quen en el creer quiso; 
e prazer-m-ia 
se te prazia 
que foss' a mia 
alm' en tal compannia. 
Santa Maria...

 
 
140 
De loor de Santa Maria. 
 
A Santa Maria dadas
sejan loores onrradas.

Loemos a sa mesura, 
seu prez e ssa apostura 
e seu sen e ssa cordura 
mui mais ca cen mil vegadas. 
A Santa Maria dadas...

Loemos a ssa nobreza, 
sa onrra e ssa alteza, 
sa mercee e ssa franqueza 
e sas vertudes preçadas. 
A Santa Maria dadas...
Loemos ssa lealdade, 
seu conort' e ssa bondade, 
seu accorr' e ssa verdade 
con loores mui cantadas. 
A Santa Maria dadas...

Loemos seu cousimento, 
conssell' e castigamento, 
seu ben, seu enssinamento 
e sass graças mui grãadas. 
A Santa Maria dadas...

Loando-a, que nos valla 
lle roguemos na batalla 
do mundo que nos traballa, 
e do dem' a denodadas. 
A Santa Maria dadas...

 
 
158 
Esta é como Santa Maria sacou de prijon un cavaleiro 
e mandou-lle que se fosse pera Rocamador. 
 
De muitas guisas los presos
solta a mui groriosa,
santa e Virgen Maria,
tant' é con Deus poderosa.

E de tal razon vos quero 
contar un mui gran miragre, 
que fez por un cavaleiro 
bõo d'armas e de mannas 
e en servir un ric-ome 
cug' era, mui verdadeiro; 
e foi pres' en seu serviço, 
e en carcer têevrosa 
o meteron e en ferros, 
como gente cobiiçosa, 
De muitas guisas los presos...

En tal que o espeytassen. 
Mas aquel sennor cug' era 
sobr'el mentes non parava; 
e ele con mui gran coita 
sempre de noit' e de dia 
Santa Maria chamava 
que acorre-lo vêesse 
como Sennor piadosa, 
e que dali o tirasse, 
daquela prijon nojosa. 
De muitas guisas los presos...

El jazend' assi en ferros 
e con esposas nas mãos 
e cadêa na garganta, 
aque ven Santa Maria, 
a Madre de Jhesu-Cristo, 
que as prijões quebranta, 
e en llas britar mui toste 
non vos foi y vagarosa, 
e disse-ll': «Erge-t' e vay-te 
daquesta prijon astrosa». 
De muitas guisas los presos ...

 
 
 

Enton deitou-ll' as prijões 
ao colo e sacó-o 
ante tod' aquela gente 
que o guardavan, e nunca, 
pero que o yr viian, 
non lle disseron niente. 
E tiró-o do castelo 
e disse-lle saborosament': 
«A Rocamador vai-te 
e passa ben per Tolosa.» 
De muitas guisas los presos...

E el moveu atan toste 
e foi-sse quanto ss' ir pude 
como ll' a Santa Reynna 
mandara; mas do castelo 
foron pos el cavaleiros. 
E el chegou muit' agýa, 
Ca o non guiou a Virgen 
Per carreira pedragosa 
a Rocamador, sa casa, 
mas per chãa e viçosa. 
De muitas guisas los presos...

E pendorou y os ferros 
Logu' e as outras prijões 
que ao colo trouxera; 
e contou y ant' os monges 
e ante toda-las gentes 
todo como ll'avêera 
e como Santa Maria 
en tira-lo aguçosa 
fora, per que mui loada 
foi porend' a Preciosa. 
De muitas guisas los presos...

 
 
159 
Como Santa Maria fez descobrir ha posta de carne 
que furtaran a ûus romeus na vila de Rocamador.
 
Non sofre Santa Maria
os que as sas romarias

E dest' oyd' un miragre 
que mostrou Santa Maria, 
a ûus romeus que foron 
como mui bôos crischâos, 
Non sofre Santa Maria

E pois entraron no burgo, 
e mandaron conprar carne 
e vynno; e entre tanto 
que a seu Fillo rogasse 
Non sofre Santa Maria

Por eles e non catasse 
mais que del perdon ouves[s]en 
E pois est' ouveron feito, 
u seu jantar tîian, 
Non sofre Santa Maria

E mandaran nove postas 
na ola, ca tantos eran; 
acharon end' hûa menos, 
lles fora, e foron todos 
Non sofre Santa Maria

E buscaron pela casa 
chamando Santa Maria 
e oyron en un' arca 
e d' ir alá mui correndo 
Non sofre Santa Maria

E fezeron log' a arca 
foron, e viron sa posta 
e sayron aa rua 
que viron aquel miragre, 
Non sofre Santa Maria

Que a Virgen groriosa 
Des i fillaron a posta 
per hûa corda de seda 
loando Santa María, 
Non sofre Santa Maria
de seeren perdidosos
son de fazer desejosos.

de que vos quero falar, 
per com' eu oý conatr, 
a Rocamador orar 
simplement' e omildosos. 
de seeren perdidosos...

Foron pousada fillar 
e pan pera seu jantar 
foron aa Virgen rogar 
dos seus rogos piadosos. 
de seeren perdidosos...

de como foran errar, 
de quanto foran peccar. 
tornaron non de vagar 
ond' eran cobiiçosos. 
de seeren perdidosos...

 meter, asse Deus m' anpar, 
 mais poi-las foron tirar, 
 que a servrenta furtar- 
poren ja quanto queixosos. 
de seeren perdidosos...

pola poderen achar, 
que lla quisesse mostrar; 
a posta feridas dar, 
non vos foron vagarosos. 
de seeren perdidosos...

abrir e dentro catar 
dacá e dalá saltar; 
muitas das gentes chamar, 
ue foi dos maravillosos 
de seeren perdidosos...

fezess' en aquel logar. 
 e fórona pendorar 
ant' o seu santo altar, 
que faz miragres fremosos. 
de seeren perdidosos...

 
 
160 
[Esta é de loor de Santa Maria.] 
 
Quen bôa dona querrá
loar, lo' a que par non á,
Santa Maria.

E par nunca ll' achará, 
pois que Madre de Deus foi ja. 
Quen bôa dona querrá...

Pois Madre de Deus foi ja, 
e Virgen foi e seerá. 
Quen bôa dona querrá...

E Virgen foi e seerá; 
porende cabo del está. 
Quen bôa dona querrá...
Poren cabo del está, 
u sempre por nos rogará 
Quen bôa dona querrá...

U por nos lle rogará 
e del perdon nos gâará. 
Quen bôa dona querrá...

E perdon nos gâará 
e ao demo vencerá. 
Quen bôa dona querrá...

E o demo vencerá 
e nos consigo levará. 
Quen bôa dona querrá...

 
 
189 
Esta é como un ome que ya a Santa Maria de Salas achou 
un dragon nia carreira e mató-o, e el ficou gafo de poçon, 
e pois sâou-[o] Santa Maria.
 
Ben pode Santa Maria 
pois madr' é do que trillou o
guarir de toda poçon,
basilisqu' e o dragon.
Dest' avêo un miragre 
a Salas soo senlleiro,
a un ome de Valença 
ca muit' ele confiasva
que ya en romaria 
na Virgen Santa Maria;
mas foi errar o camynno, 
per u ya en un monte, 
Ben pode Santa Maria
e anoiteceu-ll' enton 
e viu d' estranna faiçon 
guarir de toda poçon...
A ssi vîir hûa bescha 
pero non fugiu ant' ela,
come dragon toda feita, 
ca med' ouve se fogisse
de que foi muit' espantado; 
que seria acalçado;
e aa Virgen bêeita 
que o guardasse de morte 
Ben pode Santa Maria
fez logo ssa oraçon 
e de dan' e d' ocajon. 
guarir de toda poçon...
A oraçon acabada, 
deu-ll' hûa espadada
colleu en ssi grand' esforço 
con seu espadarron vello,
e foi aa bescha logo 
que a tallou per meogo,
assi que en duas partes 
mas ficou enpoçõado 
Ben pode Santa Maria
le fendeu o coraçon; 
dela des essa sazon. 
guarir de toda poçon...
Ca o poçon saltou dela 
que lle saya da boca,
e feriu-o eno rosto, 
assi que a poucos dias
e outrossi fez o bafo 
tornou atal come gafo;
e pos en ssa vontade 
yr log' a Santa Maria 
Ben pode Santa Maria
de non fazer al senon 
romeiro con seu bordon. 
guarir de toda poçon...
Aquesto fez el muy cedo 
e des que chegou a Salas
e meteu-ss' ao camýo 
chorou ant' o altar muito
con seu bordon ena mão; 
e tan toste tornou são.
E logo os da eicreja 
a Virgen, que aquel ome 
Ben pode Santa Maria
loaron con procisson 
guariu de tan gran lijon. 
guarir de toda poçon...

 
 
200 
Esta é de loor de Santa Maria.
 
Santa Maria loei
e loo e loarei.

Ca, ontr' os que oge nados 
son d' omees muit' onrrados, 
a mi á ela mostrados 
mais bêes, que contarei. 
Santa Maria loei...

Ca a mi de bôa gente 
fez vîir dereitamente 
e quis que mui châamente 
reinass'e que fosse rei 
Santa Maria loei...

E conas sas piadades 
nas grandes enfermidades 
m' acorreu; por que sabiades 
que poren a servirey. 
Santa Maria loei...

E dos que me mal querian 
e buscavan e ordian 
deu-lles o que merecian, 
assi como provarei. 
Santa Maria loei...  
A mi de grandes pobrezas 
sacou e deu-me requezas, 
por que sas grandes nobrezas 
quantas mais poder direi. 
Santa Maria loei...

Ca mi fez de bôa terra 
sennor, e en toda guerra 
m' ajudou a que non erra 
nen errou, u a chamei. 
Santa Maria loei...

A mi livrou d' oqueijôes, 
de mortes e de lijôes; 
por que sabiades, varôes, 
que por ela morrerei. 
Santa Maria loei...

Poren todos m' ajudade 
a rocar de voontade 
que con ssa gran piadade 
mi acorra, que mester ei. 
Santa Maria loei...

E quando quiser que seja, 
que me quite de peleja 
daqueste mund' e que veja 
a ela, que sernpr' amei. 
Santa Maria loei...

 
 
201 
[C]omo Santa Maria livrou de morte hûa donsela que prometera de guardar sa virgîîdade. 
 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria
que quantos pecados ome.fazer poderia.

E poren, meus amigos, agora m' ascuitade 
un fremoso miragre, com' aprix en verdade 
que fez Santa Maria de mui gran piadade, 
que sempre por nos roga a Deus a noit' e dia. 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

E aqueste miragre [fez] por hûa donzela 
que era de gran guisa e aposta e bela 
e que lle prometera de seer sa ancela 
e de guardar seu corpo ben de toda folia. 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

Assi o fez gran tempo. Mas o diabr' antigo, 
que de virgîidade é sempre êemigo, 
a tentou en tal guisa que lle fez por amigo 
fillar un seu padryo, con que fez drudaria, 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

De guisa que foi prenne per ssa malaventura 
e ouve del un fillo, mui bela creatura; 
e pois que o viu nado, creceu-lle tal tristura, 
que o matou mui toste como moller sandia. 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

Pois que o ouve morto, non soub' aver recado 
de parti-sse do feito, mas tornou no pecado 
e ar fez outro fillo; e logo que foi nado, 
mató-o; ar fez outro que pos per esta via. 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

Pois seus tres fillos ouve mortos a malfadada 
per consello do demo, foi ben desasperada 
que per ren que fezesse nunca ja perdõada 
de Deus nen de sa Madre seer non poderia. 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...
 E creceu-li' en tal coita, que ouve tal despeito 
de ssi que dun cuitelo se feriu eno peito; 
e non morreu do colbe, ca non foi a dereito, 
pero caeu en terra, ca mui mal lle doya. 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

E que morress' agynna fez cousa muit' estrâya: 
ergeu-sse mui correndo e pres hûa aranna 
e comeu-a tan toste; mas non era tamanna 
nen tan enpoçôada en com' ela queria. 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

E pois viu que por esto ja morte non presera, 
ar foi comer outra, grand', empoçôad' e fera, 
con que inchou tan muito que a morrer ouvera. 
E jazend' en tal coita, muito sse repentia 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

Do mal que feit' ouvera e diss': «Ai Groriosa, 
non cates com' cu sôo pecador e astrosa, 
nen sofras que me perça, mas sei-me piadosa 
e guarda-me do demo e da ssa gran perfia.» 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

Enton a Virgen santa ll' apareceu de chão 
e polo corpo todo foi-lle tragend' a mão, 
e tornou-llo tan fresco, tan fremos' e tan são 
como nunca mais fora, e assi a guaria, 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

Dizend': «E non te nenbra que prometud' ouveste 
de têer castidade, mas pois nona teveste? 
Mais se te ben partires deste mal que fezeste, 
perdõar-ch-á meu Fillo, ca eu t' ajudaria.» 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

Quando ll' est' ouve dito, foi-sse; e mui guarida 
ficou assi a dona, e tan toste sayda 
fez dali e pres orden, u acimou ssa vida 
tan ben, por que dos santos foi en ssa conpania. 
Muit' é mais a piadade de Santa Maria...

 
 
207 
[E]sta é como un cavaleiro poderoso levava a mal outro
 por un fillo que lle matara, e soltó-o en hûa eigreja de
Santa Maria, e disse-lle a Magestade «gracias» poren. 
 

Se ome fezer degrado 
Demostrar-ll' averá ela 

Desto vos direi miragre, 
que mostrou Santa Maria 
a un mui bon cavaleiro 
que ena servir metia 
Se ome fezer degrado...

El avia un seu fillo 
ca ssi, e un cavaleiro 
do fillo foi el prende-lo, 
u el seu fillo matara, 
Se ome fezer degrado...

E el levando-o preso 
e o pres' entrou pos ele, 
e pois que viu a omagen 
e omildou-ss' a omagen 
Se ome fezer degrado...

pola Virgen algun ben,
sinaes que lle pral en.

ond' averedes sabor, 
con merce' e con amor 
e seu quito servidor, 
seu coragon e seu sen. 
 

que sabia i-nais amar 
matou-llo. E con pesar 
e quisera-o matar 
que lle non valvesse ren. 
 

en hûa eigreja 'ntrou, 
e el del non sse nenbrou; 
da Virgen y, [o] soltou, 
e disso «graças» poren. 
 

 
 
210 
De loor de Santa Maria. 
Muito foi noss' amigo
Gabriel, quando disse:
«Maria, Deus é tigo.»
Muito foi noss' amigo 
aa Virgen bêeita, 
en ela nossa carne
u diss': «Ave Maria» 
e que Deus prenderia 
con que pois britaria
o inferno antigo. 
Muito foi noss' amigo...
E nunca nos podia 
mostrar que quand' adusse 
que Deus ome seria
ja mayor amizade 
mandado, con verdade, 
pola grand' omildade
que ouv' a Virgen sigo. 
Muito foi noss' amigo...
Quen viu nunc' amizade 
en dizer tal mandado 
eno corpo da Virgen
que esta semellasse 
per que Deus s'ensserrasse 
e que nos amparasse
do mortal êemigo? 
Muito foi noss' amigo...
E esto non fezera 
a bondade da Virgen, 
quanto nos prometera,
Deus, sse ante non visse 
que per ela comprisse 
segund' el ante disse;
gran verdade vos digo. 
Muito foi noss' amigo...
E Gabriel por esto 
amar e onrrar muito 
este troux' o mandado
o angeo devemos 
ca per que nos salvemos 
e por que sol non demos
pelo demo un figo. 
Muito foi noss' amigo...

 
 
216 
Como Santa Maria se mostrou en semellança da moller
do cavaleiro ao demo, e o demo fugiu que a viu. 
 
O que en Santa [Maria]
non se tema que o possa


Daquest' ora un miragre 
que eu oý, dûa dona 
en servir Santa Maria, 
pôya sua fazenda 
O que en Santa [Maria]

Ela dun bon cavaleiro 
que perdera quant' avia, 
de o cobrar, e queria 
e polo cobrar vassalo 
O que en Santa [Maria] 

Que lle disso: «Pois meu sodes, 
e vossa moller tragede 
con ela e poren rico 
O cavaleir' oyu esto 
O que en Santa [Maria]

O diabo, pois menage 
que sa moller ll'adussesse, 
Poren como lla levasse 
e disso-l': «Ai, moller, treides 
O que en Santa [Maria]

A ela foi-lle mui grave 
ca era día da Virgen, 
en hûa sua eigreja; 
per ren o marid', e foy-a 
O que en Santa [Maria]

Ela yndo per carreyra, 
estar de Santa Maria 
folgar ora hûa peça, 
E deceu y e deitou-sse 
O que en Santa [Maria]

E sayu Santa Maria 
e assi a semellava 
era se non essa dona, 
de nos irmos, ai marido?» 
O que en Santa [Maria]

Enton foi Santa Maria 
estava o demo. Quando 
Cristo, o demo lle disse: 
en trager Santa Maria 
O que en Santa [Maria]

Diss' enton Santa Maria: 
cuidasch' a meter a dano 
mas de quanto tu cuidaste 
ca te tollo que non possas 
O que en Santa [Maria]

E diss' ao cavaleyro: 
que cuidastes pelo demo 
mais fillad' en pêede[n]ça 
e o que vos deu leixade, 
O que en Santa [Maria]

[O] cavaleiro da Virgen 
e foi-ss' u ssa moller era 
e do dem' e de seus dões, 
e dessa or' adeante 
O que en Santa [Maria]
de coraçon confiar,
per ren o dem' enganar.


fremoso quero dizer 
que fillava gran prazer 
e eno seu ben fazer 
e todo seu asperar 
de coraçon confiar... 
  
muy rico era moller, 
e era-lle mui mester 
cobra-lo ja como quer; 
se foi do demo tornar, 
de coraçon confiar... 
  
 
mui grand' algo vos darei; 
a un mont', e falarey 
sen mesura vos farey.» 
e foi-llo log' outorgar. 
de coraçon confiar...

do cavaleiro fillou 
mui grand' algo ll'amostrou. 
o cavaleiro cuidou, 
oge mig' a un logar.» 
de coraçon confiar...

por de ssa casa sayr, 
a que queria servir 
mas non lo quis consentir 
per forcia sigo levar. 
de coraçon confiar...

viu eigreja cabo ssy 
e disso: «Quer' eu aly 
e andaremos des y.» 
a dormir cab' un altar 
de coraçon confiar...

de tra-lo altar enton, 
que diriades que non 
e dísso: «E ja sazon 
E diss' el: «Temp'' é d'andar.» 
de coraçon confiar...

con el ao logar u 
viu a Madre de Jesu- 
«Mentira fezische tu 
e a ta moller leixar.» 
de coraçon confiar...

Vai, «demo chêo de mal, 
a mia serventa leal; 
eu cho tornarei en al, 
ja mais fazer-lle pesar.» 
de coraçon confiar...

«Fostes ome de mal sen 
aver requeza e ben; 
e repentide-vos en, 
ca vos non pode prestar.» 
de coraçon confiar...

muit' alegre s'espediu 
e contou-lle quanto viu, 
de tod' ali sse partiu; 
Deus grand' algo lles foi dar. 
de coraçon confiar...

 
 
250 
Esta é de loor. 


Por nos, Virgen Madre, 
roga a Deus, teu Padre 
e Fill' e amigo. 
Roga a Deus, teu Padre 
[e Fill' e amigo]. 

[A] Deus que nos preste 
roga-lle, pois éste 
teu Fill' e amigo. 
Roga-lle, pois éste 
[teu Fill' e amigo]. 

Roga que nos valla, 
pois ele é sen falla 
teu Fill' e ami o. 
[P]ois ele é sen falla 
[teu Fill' e amigo].   

[Por nos, Virgen Madre, 
roga Deus, teu Padre 
e Fill' e amigo].

 
 
294 
[C]omo hûa moller que jogava os dados en Pulla lançou hûa pedra
 aa omagen de Santa Maria, porque perdera, e parou un angeo de
pedra que y estava a mão e recebeu o colbe.. 
 


Non é mui gran maravilla
Os angeos aa Madre

Onde vos rogo, amigos, 
que fezo Santa Maria 
que, des que o ben oyirdes, 
mais o coraçon en ela 
Non é mui gran maravilla

Esto foi a hûa festa 
que ant' hûa ssa eigreja 
fillou-ss' a jogar os dados 
con outros tafures muitos, 
Non é mui gran maravilla

Aquesta moller cativa 
e perdendo aos dados, 
que fez hûa gran sandece, 
por que guardados sejades 
Non é mui gran maravilla

Hûa omagen fremosa 
de pedra mui ben lavrada 
e dous angeos ant' ela, 
seMlas mãos enos peitos; 
Non é mui gran maravilla

Eran come senllos livros 
porque todo-los saberes 
as outras mãos nos peitos 
que en Deus sas voontades 
Non é mui gran maravilla

Ond' esta moller sandia 
e catou aa omagen 
e lançou aquela pedra 
ca os angeos que eran 
Non é mui gran maravilla

Por a ssa' Ssennor guardaren. 
e recebeu a ferida, 
E quantos aquesto viron 
a moller e dar con ela 
Non é mui gran maravilla

O angeo teve sempre 
que parou ant' a omagen 
onde aquela omagen 
mui mais ca ante non era 
Non é mui gran maravilla


seeren obedientes
daquel cujos son sergentes.

que un gran miragr' ouçades 
en Pulla; e ben sabiades 
certo sõo que tennades 
e sejades chus creentes. 
seeren obedientes...

desta Virgen groriosa, 
mui ben feita e fremosa 
hûa moller muit' astrosa 
que non eran seus parentes, 
seeren obedientes...

foi de terra d' Alemanna; 
creceu-ll' en tan gran sanna 
e oyd' ora quamanna, 
de seerdes descreentes. 
seeren obedientes...

da Virgen Santa Maria, 
sobre la porta siia, 
e qualquer deles avia 
e enas outras têentes. 
seeren obedientes...

de mui gran sinificança, 
saben eles sen dultança; 
tîian por semejança 
têen sempre mui ferventes 
seeren obedientes...

viu hûa pedr' e fillou-a, 
da Virgen e dêostou-a 
por feri-la, mas errou-a; 
ant' ela foron presentes 
seeren obedientes...

Un deles alçou a mão 
mas ficou-ll' o braço são. 
fillaron logo de chão 
foron nas chamas ardentes. 
seeren obedientes...

depois a mão tenduda 
pera seer deffenduda; 
foi depois en car têuda 
de todas aquelas gentes. 
seeren obedientes...

 
 
322 
Como Santa Maria guariu ûu ome en Evora que ouvera 
de morrer dun osso que se ll' atravessara na garganta. 
 


A Virgen, que de Deus Madre
d' acorrer os pecadores

Ca nos non acorr' en dia 
mais sempre en todo tempo 
e punna en todas guisas 
do reino de Deus, seu Fillo, 
A Virgen, que de Deus Madre

Demais sinaadamente 
de doores e de cuitas 
E de tal razon com' esta 
un gran miragre que fezo 
A Virgen, que de Deus Madre

En Evora foi un ome 
muyto e que cada dia 
e avêo-ll' hûa noite 
que ouver' a seer morto 
A Virgen, que de Deus Madre

Ca el gran comedor era 
muit' ameude na boca, 
e aa noite cêava 
atravessou-xe-ll' un osso 
A Virgen, que de Deus Madre

A ouve de tal maneira 
ca aquel osso ll' avia 
assi que en pouca d'ora 
que folego non podia 
A Virgen, que de Deus Madre

Assi esteve gran tempo 
nen bever nengûa cousa 
fasta que chegou a festa 
que cae no mes d'agosto, 
A Virgen, que de Deus Madre

Enton todos seus parentes 
e aa egreja desta 
e têendo-o por morto 
E tev' y aquela noite 
A Virgen, que de Deus Madre

Quand' a missa ja dizian, 
que todos cuidaron logo 
Mas a Virgen groriosa, 
éste, non quis que morresse 
A Virgen, que de Deus Madre

Mas guisou que en tossindo 
aquel osso pela boca, 
y estava; e tan toste 
deron a Santa Maria, 
A Virgen, que de Deus Madre

éste, Filla e criada,
sempr' está apparellada.

sinaado nen en ora, 
d'acorrer no-nos demora 
como non fiquemos fora 
ond' é Reýa alçada; 
éste, Filla e criada,...

nas grandes enfermidades 
acorre con piadades. 
vos direi, se m'ascuitades, 
esta Sennor muit' onrrada. 
éste, Filla e criada,...

que ena Virgen fiava 
a ela s' acomendava 
en sa casa, u cêava, 
a desora, sen tardada. 
éste, Filla e criada,...

e metia os bocados 
grandes e desmesurados; 
dûus cõellos assados, 
na garganta, e sarrada 
éste, Filla e criada,...

que cuidou ser afogado 
o gorgomel atapado 
o ouve tan fort' inchado, 
coller nen ar falar nada. 
éste, Filla e criada,...

que sol comer non podia 
senon cald' ou agua fria, 
da Virgen Santa Maria, 
quand' ela foi corõada. 
éste, Filla e criada,...

e amigos o fillaron 
nobre Sennor o levaron, 
ant' o altar o deitaron. 
e contra a madurgada, 
éste, Filla e criada,...

filló-o tosse tan forte, 
que era chegad' a morte. 
que dos cuitados cõorte 
ali daquela vegada, 
éste, Filla e criada,...

lle fez deitar mantêente 
ante toda quanta gente 
loores de bõa mente 
a Madre de Deus amada. 
éste, Filla e criada,...

 
 
327
 Como Santa Maria guariu o crerigo que se lle tornaran as pernas atras 
porque fez ûus panos mêores dun pano que furtou de sobelo altar. 
 


Porque ben Santa Maria
muito per faz gran folia

Onde, se m'oyr quiserdes, 
un miragre mui fremoso 
Jhesu-Crist' en Odimira, 
u ela fez ende muitos 
Porque ben Santa Maria

Mas este foi muit' aposto 
ca hûa moller seu pano 
a hûa eigreja sua, 
que está fora da vila, 
Porque ben Santa Maria

Pouco mais ca hûa vara 
e era mui ben teçudo 
e porend' a moller bôa 
na eigreja, u o vissen 
Porque ben Santa Maria



Un crerigo da eigreja 
creceu-ll' en tal cobiiça 
e levou-o a ssa casa 
panos con que cobriss' ende 
Porque ben Santa Maria

E pois que os ouve feitos 
deitava-ss' a dormir logo; 
ca os calcannares anbos 
que ll' entraron tan de rijo 
Porque ben Santa Maria

E con mui gran coita fera 
braadou muit' e dizendo: 
rogo-te que eu non moira 
E do erro que fezera 
Porque ben Santa Maria

Ante todos, e chorando 
e dun gran pano de lenço 
E porende, meus amigos, 
nunca seja atrevudo 
Porque ben Santa Maria

E sobr' esto à eigreja 
e todos por el rogaron 
e ela guariu-o logo, 
poren todos começaron 
Porque ben Santa Maria
sabe os seus dões dar,
quen lle vai o seu furtar.

daquesto vos contarei 
que fez a Madre do Rey 
como vos ora direi, 
outros en aquel logar. 
sabe os seus dões dar...

e feito con gran razon; 
foi dar en offereçon 
feita des mui gran sazon, 
assi com' oý contar. 
sabe os seus dões dar...

o pan' era, com' oý, 
e mui delgad' outrossi; 
fora-o pôer aly 
estar sobelo altar. 
sabe os seus dões dar...

que o viu alv seer, 
que o foi log' en toller, 
e mandou ende fazer 
o con que ya peccar. 
sabe os seus dões dar...

e con eles sse cobryu, 
mais pero pouco dormiu, 
pelos lombos os sentiu 
que os non pod' en tirar. 
sabe os seus dões dar...

que avia de door, 
«Ai, Madre do Salvador, 
assi, se t' en prazer for.» 
fillou-s' a mãefestar 
sabe os seus dões dar...

ar fillou-ss' a repentir, 
fez log' o altar cobrir. 
quen este miragr' oyr 
ena Virgen desonrrar. 
sabe os seus dões dar...

o levaron manaman, 
a Sennor do bon talan; 
que non prendeu y afan; 
o seu nome de loar. 
sabe os seus dões dar...

 
 
330 
Esta é de loor de Santa Maria. 
 
Qual é a santivigada 
ant' e depois que foi nada? 
Madre de Deus, nostro Sennor,
   de Deus, nostro Sennor,
Madre de nosso Salvador.

A qual diss' «Ave Maria» 
Gabriel e que seria 
Madre de Deus, nostro Sennor...

Qual é a que sen mazela 
pariu e ficou donzela? 
Madre de Deus, nostro Sennor...
En qual per sa omildade 
s' ensserrou a Trîidade? 
Madre de Deus, nostro Sennor...

Qual é a que sempre bõa 
foi e dos santos corõa? 
Madre de Deus, nostro Sennor...

Qual é a que per seu siso 
nos fez aver paraiso? 
Madre de Deus, nostro Sennor...

 
 
340
Esta é de loor de Santa Maria.
 

Virgen Madre groriosa,
de Deus filla e esposa,
santa, nobre, preciosa,
quen te loar saberia
        ou podía?

Ca Deus que é lum' e dia, 
segund' a nossa natura 
non viramos sa figura 
senon por ti, que fust' alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva dos alvores, 
que faze-los peccadores 
que velan os seus errores 
e connoscan sa folia, 
       que desvia 
d'aver om' o que devia, 
que perdeu por sa loucura 
Eva, que tu, Virgen pura, 
cobraste porque es alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva dos mesqýos, 
que non erren os camýos, 
a grandes, a pequenýos 
ca tu lles rnostras a via 
       per que ya 
o teu Fillo todavia, 
que nos sacou da escura 
carreira maa e dura 
per ti que es nossa alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva dos culpados, 
que cegos por seus pecados 
eran; mais alumeados 
son per ti, Santa Maria. 
       Quen diria, 
nen quen osmar poderia 
teu ben e ta gran mesura? 
Ca sempre en ty atura 
Deus a luz ond' es tu alva. 
Virgen Madre groriosa...



Tu es alva per que visto 
foi o Sol, que éste Cristo, 
que o mund' ouve conquisto 
e sacado du jazia 
       e jaria, 
e de que non sairya 
mais Deus por ti da altura 
quis de ti, sa creatura, 
nacer, e fez de ti alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva dos que creen 
e lume dos que non veen 
a Deus, e que por mal têen 
o ben per sa bavequia 
       d'eresia, 
que é maa ousadia, 
e Deus non á destes cura; 
mais pela ta gran cordura 
lles dás lume come alva. 
Virgen Madre groriosa...

Tu es alva que pareces 
ante Deus e escrareces 
os ceos, e que mereces 
d'averes sa conpania. 
       E querria- 
t' eu ver con el, ca seria 
quito de maa ventura 
e metudo na folgura 
u es con Deus, u es alva. 
Virgen Madre groriosa...

 

 
 
352 
Esta é como Santa Maria del Viso guariu ûu açor dun cavaleiro.
 

Fremosos miragres mostra
e grandes, ca á vertude

Dest' un fremoso miragre 
que fezo Santa Maria; 
por mui grande o terredes 
e veredes com' a Virgen 
Fremosos miragres mostra

Aquest' a un cavaleiro 
dun fi de rey, e por ele 
e que ûu açor mui bõo 
que fora dun cavaleiro 
Fremosos miragres mostra

Est' açor fillava garças 
e outras prijões muitas; 
atal açor non avian, 
muito por el que llo désse. 
Fremosos miragres mostra

O cavaleiro de dar-llo 
mais avia voontade 
porque mui mais d'outra cousa 
ante que o aver outre 
Fremosos miragres mostra

E el con el cada dia 
e quantas aves podia 
pero foron ben dous anos 
e o cavaleiro avia 
Fremosos miragres mostra

E meteu muitos dîeiros 
que nulla ren non valveron; 
vendimian, foi-sse con ele 
a ssa eigreja do Viso, 
Fremosos miragres mostra

E quando chegou a Touro 
do açor, que non queria 
era, e o bic' ynchado 
dizendo todos: «Mort' éste 
Fremosos miragres mostra

O cavaleiro de çera 
do açor e foi con ela, 
ena Virgen groriosa 
que seu açor lle daria 
Fremosos miragres mostra

E foi-sse logo con ela 
da Virgen Santa Maria 
que ll'amostrou essa noite 
ca tornou o açor são 
Fremosos miragres mostra

E demais fez-ll' outra cousa, 
ante aver non podera, 
e meteu outras tan bõas 
que per ren non poderian 
Fremosos miragres mostra

Esto fez Santa Maria, 
os ceos maravillosos 
que miragres mui fremosos 
por nos fazer ben creentes 
Fremosos miragres mostra

a Madre da fremosura
do mui gran Deus sen mesura.

vos direi, se m'ascuitardes, 
e se y mentes parardes, 
quant' en ele mais cuidardes, 
á poder sobre natura. 
a Madre da fremosura...

conteceu que vassal' era 
fazia jostiça fera, 
hûa vegada lle dera 
natural d'Estremadura. 
a Madre da fremosura...

e ãades e betouros 
e nen crischãos nen mouros 
e davan de seus tesouros 
Mas non avia en cura 
a Madre da fremosura...

nen sol por aver vende-lo; 
d'ante seu sennor trage-lo, 
lle prazeria d'ave-lo 
ou perde-lo per ventura. 
a Madre da fremosura...

muit' a ssa caça andava 
fillar, con ele fillava ; 
que o açor non mudava, 
desto pesar e tristura. 
a Madre da fremosura...

en lle fazer meezýas, 
pois no tenpo quand' as vîas 
aa Sennor das Reynnas 
que jaz en hûa altura. 
a Madre da fremosura...

ouv' outro gran desconorto 
comer e tal come morto 
muito e o colo torto, 
se lle dous dias atura.» 
a Madre da fremosura...

fez log' hûa semellanca 
avendo grand' esperança 
e creendo sen dultança 
viv' e são sen laidura. 
a Madre da fremosura...

quanto pod' aa eigreja 
que é bêeita e seja, 
mui gran mercee sobeja, 
e a el tolleu loucura. 
a Madre da fremosura...

que as penas que mudadas 
ouve-as logo deitadas 
e atan ben cooradas, 
taes pintar de pintura. 
a Madre da fremosura...

Madre do que formou suso 
e ar pos a terra juso, 
fez senpr', e á-o por uso, 
e guardar-nos de loucura. 
a Madre da fremosura...



Al índice de las cantigas
|Alcazar: Grupo de la SCA en España|
| Mapa ·  Foro ·  Enlaces  ·  Noticias  ·  De qué va ésto  ·  Contactar |
| Recreación ·  Medioevo ·  Roma   |   Scapha Solis ·  Sine Nomine  ·  English   |